Pax Christi Vlaanderen

 

Die avond was het weeral laat dus bleven we maar bij diezelfde lieve mensen. Zij nodigden ons uit binnen in hun huis, maar dat was buiten het bereik van onze babyfoon. Dus vroegen wij hun gewoon voor een glaasje wijn en een goei glas whisky op hun weide- mét dikke jas en muts. Het was voor opa Tom en oma Christine Walker de eerste keer dat iemand op de weide kwam kamperen en zéker de eerste keer dat zij ’s avonds zaten te keuvelen in hun weide. Natuurlijk konden we bij deze mensen niet vertrekken zonder een vredesvogel achter te laten. Papa Koen koos de vredesduif van Chaimae en Youria. Deze Pax Christi-vogel woont nu op de boerderij in Peebles.

 

We noteren in ons dagboek 13 augustus 2007 en nog eens een vriendelijke boerenfamilie (verse melk, koetjes en kalfjes,…) vandaag komen we eindelijk terug aan bij Niki, Thomas, Io en Luis. Zij zijn nu op vakantie in Wales en we spreken onmiddellijk af dat we maar enkele dagen zullen blijven zodat zij ook wat tijd voor zichzelf hebben. Uiteindelijk loopt dat natuurlijk allemaal wat uit de hand. Dat komt omdat dat zo’n toffe mensen zijn waarmee het altijd supergoed klikt. Vorige keer hadden mijn ouders drie maanden nodig om hun per fiets op te zoeken in Ouagadougou. Deze keer zaten ze zo gemakkelijk dichtbij in Mynachlog-ddu (spreek maar uit zoals je wil). We hadden dan ook een heleboel dingen die we samen wilden doen: aan het strand zitten ook al waait het zes Beaufort, golven breken met een oude maar zééér degelijke rubberboot en krabben vangen met z’n allen. Ik werd boven water gehaald wanneer ik kopke onderging in de zee na het kapseizen en tegelijkertijd de papa van Io, Thomas, ‘zijnen sjieken’ bril zocht omdat die afgevallen was tijdens die salto’s die hij maakte in de baren…

 

We genieten van de dagen aan zee, de wandelingen, de regen, de zon, samen eten, samen onze laatste fish en chips eten (waar ik helemaal gek op ben)… Het was gewoon geweldig tof om mama Nikki en papa Thomas nog eens even rustig te zien. Ik hoop dat zij er evenveel van genoten hebben als wij. In al dat afscheid en die vreugde zijn we wel vergeten een vredesduif af te geven…… en die duif had erg ver kunnen meereizen met papa Thomas. Misschien blijft er nog wel eentje fladderen in onze mobiel? Uiteindelijk drijft het slechte weer ons dan toch volledig van het eiland af. We vinden nog enkele leuke kampeerplaatsen, leren nog enkele leuke mensen kennen en varen 18 augustus terug richting Frankrijk. Goedkope wijn en diesel tegemoet (papa Koen zegt dat die in het VK  € 1,55 per liter kost, alstublieft!), hopelijk de zon en liefst ook LPG-stations met de juiste koppeling voor onze tank want daar zit alleen nog Engelse lucht in…

 

Tot 21 december voor het vervolg van ons verhaal

 

Groetjes

 

Sien

 

Meer informatie: Sien