Actueel

Pax Christidag 2015: terugblik

Tweede Pinksterdag werd al enkele keren aangegrepen om onze leden, vrijwilligers en sympathisanten bijeen te brengen op de Pax Christi-dag. Ook 25 mei 2015 was dat het geval. Door het wat koele weer, met kans op een bui, zaten we noodgedwongen binnen, maar tijdens de pauze en receptie hebben we toch kunnen genieten van de prachtige tuin. Het programma werd geopend met een reflectie van José Henriquez, algemeen secretaris van Pax Christi International, over het ontstaan van Pax Christi en met een relaas van de krijtlijnen voor 2015-2020 waar de Wereldbijeenkomst in Bethlehem (13-17 mei 2015) voor gestemd heeft.

Het muzikaal intermezzo werd gebracht door een pas opgericht trio: UM4P-er Christophe Lardinois is immers een fervent orbi of handpan speler. Een orbi is een nieuw instrument, voor het eerst gemaakt in Zwitserland in 2001 en kan het best vergeleken worden met een klankschaal. De klank is bij wijlen zoals van een xylofoon. De eigen composities werden goed gesmaakt, niet in het minst door het mooie samenspel met vader Philip en collega-muzikant Frank. Zij speelden gitaar, mandocello, mandoline en een soort harmonium.

Jan De Cock voerde ons mee op zijn vele reizen naar gevangenissen over de hele wereld, waarover hij het boek ‘Hotel Prison’ publiceerde. Maar tijdens die gesprekken in de gevangenissen, stootte hij ook op verhalen van vergeving en verzoening. Die bleven nazinderen in zijn hoofd en hij besloot opnieuw op reis te gaan, maar nu om die getuigenissen te noteren. Opnieuw trok hij heel de wereld door (Brazilië, Israël, Samoa, USA, maar ook België) en legde zo de basis voor zijn nieuwe boek ‘Hotel Pardon’. Beklijvende verhalen over mensen die – de een al wat sneller dan de ander – niet wilden of niet konden blijven steken in haat en vergeldingsdrang, maar die kozen voor de vergeving. Het raakte ons allen. Jan deed er dan nog ook nog enkele getuigenissen bij van zijn werk als stervensbegeleider: we daalden af in de diepste zielenroerselen van terminaal zieke mensen en hun familie.

Gelukkig waren er de handpan van Christophe om onze zielen te verzachten en de Limburgse taarten om ons te ‘verzoeten’.

U Move 4 Peace, onze jongerenbeweging, toonde ons hoe forumtheater of participatief theater werkt. Aan de hand van een erg herkenbare scène op een bus, waarvan de chauffeur erg gestresseerd was door veel te strakke rijschema’s, en waarvan de vier passagiers elk met hun eigen context opstapten. Een jonge Marokkaan met luide muziek, een schuchter meisje dat aan alles twijfelde, een oude dame, die moeilijk te been was en graag babbeltjes slaat met chauffeurs, en een bedrijfsmanager in overdrive. Hendrikje en Nathan vroegen aan ons, het publiek, waar wij het eventueel anders zouden doen. En hup, we waren vertrokken voor participatief theater: enkele mensen uit het publiek namen de plaatsen in de van de acteurs en speelden de scène zoals zij het zouden gedaan hebben om bijv. de stress te doen zakken. Een knap staaltje Theater van de Onderdrukten!

We sloten de dag af met een uitgebreide receptie: gesponsorde Westmalle (zowel bier als kaas), belegde broodjes en andere versnaperingen en drankjes. Het was weer een heel boeiende dag, geslaagd dankzij de hoge opkomst, de interessante sprekers en een hard werkend team!

Foto’s: Anne Vansteelandt