1984 tot 1988
1984
Samen met de inzet voor ontwapening tussen Oost en West kwam Pax Christi Vlaanderen op voor de autonome vredesgroepen in Oost-Duitsland (DDR), Hongarije, Polen, Tsjecho-Slowakije en de toenmalige Sovjetunie. De Pax Christi-pocket De rechtvaardige vrede diepte de band tussen vrede, rechtvaardigheid en mensenrechten uit. Op 2 mei 1984 ging een colloquium door rond de pastorale en ethische consequenties van de bisschoppelijke vredesbrieven van 1983. Er werden twee werkmappen gepubliceerd over Christelijke ethiek en het actuele vredesvraagstuk. Er ging ook heel wat aandacht naar vorming en opleiding in sociale verdediging, geweldloze weerbaarheid en opvoeding tot vrede in het basisonderwijs en het secundair onderwijs, bij jongeren en volwassenen. Samen met Jeugd & Vrede vzw en diverse jeugdorganisaties werd de werkmap Vrede leren uitgegeven.
De plaatselijke en regionale werking breidde zich verder uit over Vlaanderen. Op tientallen plaatsen werden verder Goede-Vrijdagtochten georganiseerd. Van 9 tot 15 juli werd een Fietstocht voor vrede gehouden. Er verscheen een eerste zangbundel Zingen voor vrede en een uitgebreide werkmap Vieren en bezinnen rond vrede. Op 5 augustus had een wake plaats in gedachtenis aan de slachtoffers van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Mede onder impuls van de Vlaamse sectie was er te Montbard (Midden-Frankrijk) van 12 tot 19 augustus een internationale Pax Christi-retraite. Op 15 september 1984 verscheen de programmaverklaring Voor wereldvrede in veiligheid, vrijheid en rechtvaardigheid. Deze publicatie werkte het ruime vredesbegrip van Pax Christi uit met tal van voorstellen op korte en langere termijn. Alle nationale en plaatselijke groepen hadden gedurende verschillende maanden mee nagedacht en ideeën aangebracht.
Op 5 oktober ging in een volle Antwerpse kathedraal een zendingsviering door Getuigen voor vrede naar Nicaragua. De zending gebeurde van 7 tot 30 oktober 1984. Op 24 december hadden vredeswakes plaats in Brugge, Brussel, Gent en Hasselt rond het thema Opdat allen mogen leven.
1985
De strijd tegen de mogelijke plaatsing van nieuwe kernwapens voor de middel-lange-afstand werd gedurende het hele jaar verder gezet. Er kwam een open brief aan de regering, sit-ins nabij de luchtmachtbasis van Florennes, zelfs een bemiddelingspoging op hoog niveau in Moskou. Later in het jaar, op 20 oktober, was Pax Christi Vlaanderen opnieuw één van de drijvende krachten achter de nationale manifestatie tegen kernwapens te Brussel. Op heel wat plaatsen werden vormingsavonden gegeven rond het thema veiligheid en ontwapening. Hierbij werd steeds de link gelegd naar mensenrechten en ontwikkeling. Ook de actie tegen de Belgische wapenhandel ging onverminderd verder.
In hetzelfde jaar organiseerde Pax Christi Internationaal een missie naar Haïti, mede op vraag van de Vlaamse sectie. Pax Christi was betrokken bij de voorbereiding van de nachtwake en de vredesviering naar aanleiding van het bezoek van Johannes-Paulus II aan Ieper op 17 mei. Van 11 tot 16 juni stond de Vlaamse sectie in voor het onthaal en de praktische organisatie van de Internationale Bestuursraad van Pax Christi te Brugge. Van 20 tot 25 augustus had een trainingsweek plaats rond geweldloze weerbaarheid te Turnhout, gevolgd door een kadervorming van vijf weekends rond vredesvraagstukken in Vlaanderen. Op 23 oktober was er een nieuw colloquium rond Bijbel en vrede. Nog in 1985 kreeg Pax Christi Vlaanderen een eervolle vermelding bij de uitreiking van de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Sociaal-cultureel Werk.
1986
Dit memorabele jaar werd door de Verenigde Naties uitgeroepen tot internationaal Jaar van de Vrede. In dit perspectief lanceerde Pax Christi Vlaanderen het initiatief Stappen naar vrede. Samen met de voltallige staf werkten 25 christelijke organisaties mee aan de voorbereiding en aan de tocht zelf. In de Paasweek, van 31 maart tot 5 april, stapten duizenden jongeren en volwassenen, vanuit vijf verschillende plaatsen richting Mechelen. Elke dag werd gebeden, doordenkertjes voor onderweg gegeven en ideeën uitgewisseld met tochtgenoten en gastgezinnen. Meer dan vijfduizend mensen waren aanwezig op het slotfeest en de eucharistieviering in de Nekkershal te Mechelen. Een aantal mensen sloot zich nadien aan bij plaatselijke groepen en er werden nieuwe plaatselijke kernen opgericht.
Intussen werden ook andere aspecten van het vredeswerk verder opgevolgd. Begin ’86 vertrok een nieuwe zending Getuigen voor vrede – VSA, dit keer om het Amerikaans beleid rond Midden-Amerika te bevragen. Pax Christi Vlaanderen ijverde verder voor een sluitend internationaal verdrag om chemische wapens uit te bannen. In Antwerpen-Borgerhout kwam het eerste Kinder-Wereld-Atelier tot stand. In het najaar startte het vrouwenberaad om vrouwen meer bij Pax Christi te betrekken en meer thema’s aan te boren die vrouwen in het vredeswerk interesseren. Op 26 oktober hield Pax Christi een dag van vasten en gebed voor vrede in Libanon. We gaven ook stem aan de strijd voor gelijkberechtiging van blank en zwart in Zuid-Afrika. De Sovjetunie werd bekritiseerd om haar militaire interventie en mensenrechtenschendingen in Afghanistan.
De opening van het Vredescentrum in de Italiëlei 98a. Intussen was het pand in de Kerkstraat door omstandigheden van buitenaf onbruikbaar geworden. Gelukkig werd een nieuw onderdak gevonden bij de paters Kapucijnen die een deel van hun klooster aan de Italiëlei 98a ter beschikking stelden. Vanaf de zomer werkten tientallen vrijwilligers en stafleden om het nieuwe secretariaat voor Pax Christi Vlaanderen, de Internationale Vredesinformatiedienst (IPIS) en de Wereldmediatheek in orde te maken. Op 19 december werd dit Vredescentrum feestelijk geopend. Eind 1986 nam Anne Vansteelandt als algemeen secretaris de fakkel over van Jo Hanssens.
1987
Dit jaar betekende de start van de werkgroep die het conciliair of oecumenisch proces rond gerechtigheid, vrede en zorg voor de schepping in Vlaanderen lanceerde en ondersteunde. Pax Christi Vlaanderen bleef ijveren voor een vredeseconomie en een nieuwe invulling van de veiligheidskwesties in Europa. Er werd nagedacht over de betekenis van burgerlijke ongehoorzaamheid. Op 5 maart werd samen met het Centrum voor Vredestheologie aan de KU-Leuven een colloquium georganiseerd rond de vraag Pacifisme: de politiek van Jezus? Op 24 april 1987 namen we deel aan een stille optocht tegen honger en voor ontwikkeling te Brussel. Er was ook een traditie gegroeid van jaarlijkse Pinksterviering voor de Pax Christi-gemeenschappen.
Van 5 tot 9 augustus waren vredesdagen te Leffe (Dinant) met een Hiroshima-wake. Dit was meteen de start van een Vredeskaravaan die de daaropvolgende maanden door Vlaanderen trok langs Brugge, Gent, Hasselt en Mechelen. Alle plaatselijke groepen waren hierbij betrokken. Telkens was er een gebedsviering, een actie en een informatief luik rond een bepaald aspect van onze werking: wapenhandel en vredeseconomie, ontwapenen nu, ontwapenen om te ontwikkelen, Oost-Westrelaties. In de groep van Limburg en De Harp te Izegem ontstond het idee van een verbond voor vrede. Leden van Pax Christi namen deel aan protestacties tegen laagvluchtoefeningen van de NAVO boven het gebied van de Innu-Indianen in Canada. Op tal van plaatsen gingen vieringen door met kruisen van lijden en hoop uit Midden-Amerika. Op 25 oktober werd andermaal in Brussel betoogd voor vrede en ontwikkeling, tegen nieuwe kernwapens. Begin november ging een Pax Christi-delegatie op bezoek in Tsjecho-Slowakije. In ons land kwam een delegatie van de Russisch-orthodoxe kerk op bezoek. Op 8 december kwam het langverwachte INF-akkoord tussen de Sovjetunie en de VSA tot stand over de ontmanteling van de kernwapens voor de middellange afstand.
1988
Op 17 januari eindigde de vredeskaravaan te Antwerpen met een straatactie tegen wapenhandel, een animatie voor kinderen, een zoektocht voor jongeren, een politiek debat rond de thema’s van de vredeskaravaan en een viering waarop het Verbond voor vrede werd gelanceerd. Dit omhelsde een concreet aanbod tot dagelijkse inzet rond de drie pijlers van gebed, studie en actie voor vrede. Pax Christi Vlaanderen bracht voorstellen voor een gemeentelijk vredesbeleid bij elkaar met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen.
Op 10 februari 1988 was er een studiedag over wapenproductie, wapenhandel en ethiek. Een nieuwe werkgroep ging van start rond het Midden-Oosten met bijzondere aandacht voor het Israëlisch-Palestijns conflict en de situatie in Libanon. Er kwam ook een jongerenberaad tot stand dat een grensoverschrijdend initiatief nam met Waalse jongeren en migrantenjongeren. Vier nieuwe plaatselijke groepen werden gevormd. Pax Christi Vlaanderen nam deel aan een nationale actiedag tegen apartheid. Leden van Pax Christi trokken naar Honduras rond het probleem van de Salvadoraanse vluchtelingenkampen en de contra’s die vanuit Honduras tegen Nicaragua opereerden. Enkele leden van Pax Christi Vlaanderen werden aandeelhouder van PRB (Poudreries Réunies de Belgique) om van binnenuit wapenleveringen in vraag te stellen. Er werden acties gevoerd aan de Roemeense ambassade tegen de vernieling van Roemeense dorpen.
Tijdens de zomer had de internationale route van Pax Christi plaats in Franstalig België. Daarin werd intens samengewerkt met de Vlaamse sectie. In september gaf Ignaas Lindemans na tien jaar het roer over aan de nieuwe voorzitter Aurelien Thijs. Op zondag 2 oktober had de Dag van het Verbond plaats rond de thema’s van gerechtigheid, vrede en heelheid van de schepping. Dit werd de voorloper van de nieuwe vredeszondag en nieuwe vorm van Vredesweek rond het feest van Franciscus van Assisi.
Op 11 november voerde Pax Christi actie tegen chemische wapens te Ieper, de omgeving waar 70 jaar eerder voor het eerst in de geschiedenis gifgas (Yperriet) werd gebruikt. Op 10 december brachten Amnesty International, de Liga voor de Rechten van de Mens, Pax Christi Vlaanderen en de Vereniging voor de Verenigde Naties de 40ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in de aandacht. Gedurende heel het jaar werd intens gewerkt aan het conciliair proces, o.a. met 4 mappen rond gerechtigheid, vrede en de heelheid van de schepping. Onder leiding van Bernard de Cock kwam in dit verband ook een nieuwe liederenbundel en muziekcassette tot stand: Elkaar tot verbondgenoot.
