1989 tot 1993
1989
De modernisering van de tactische kernwapens door de NAVO kreeg in het voorjaar heel wat aandacht. Op een persconferentie werd het standpunt van Pax Christi Vlaanderen, Pax Christi Wallonië-Brussel en Pax Christi Internationaal toegelicht. Van februari tot april 1989 hielden plaatselijke groepen en stafleden, wekelijks een gebedswake en een stille tocht naar het NAVO-hoofdkwartier te Evere. Op 16 april namen heel wat leden deel aan de spoedmanifestatie te Brussel tegen de modernisering. Pax Christi nodigde de deelnemers uit een bloem mee te dragen als symbolisch teken van vrede, hoop en verzet.
In het voorjaar werden studiedagen georganiseerd rond De Heilige Oorlog (samen met het Centrum voor Vredestheologie), het Helsinki-proces en het Conciliair Proces. De slotboodschap van de eerste Europese oecumenische bijeenkomst te Basel werd in het najaar op heel wat plaatsen in Vlaanderen toegelicht. De werkzaamheden van de Belgische en de Europese Parlementaire Commissie in verband met de wapenindustrie en de (illegale) wapenhandel werden opgevolgd. Mensen werden aangeschreven om aandelen te kopen van FN en stelden vragen op de aandeelhoudersvergadering. Er werd een werkgroep Filipijnen gestart en de situatie van joden en Palestijnen in Israël werd gevolgd. Er waren ook protestacties tegen schendingen van mensenrechten in Roemenië en Tsjecho-Slowakije.
Tijdens de zomervakantie bracht het jongerenproject Trimaran Vlaamse, Waalse en migrantenjongeren, vanuit verschillende sociale en culturele achtergronden, gedurende één week samen. Op de Dag van het Verbond op 1 oktober kwamen de drie pijlers van de beweging aan bod. In de voormiddag stonden informatie en actie centraal. ‘s Middags werd tijd gemaakt voor ontmoeting met vele bondgenoten in talrijke infostands. De dag werd besloten met een sterke viering rond het verbond voor vrede. Samen met de aanwerving van Daniel Van Dael als algemeen secretaris werd een herstructurering en herprofilering van Pax Christi doorgevoerd.
1990
Dit jaar begon met de vele veranderingen in Midden- en Oost-Europa en eindigde met het dreigend gevaar van de Golfoorlog. Vanuit het secretariaat en op alle niveaus van de beweging werd prioriteit gegeven aan de voorbereiding en de organisatie van de eerste Vlaamse Vredesweek, van 1 tot 7 oktober. De ontmoeting met gasten uit Midden- en Oost-Europa stond centraal. Ze werden onthaald door de regionale groepen en brachten hun getuigenis in vele parochies, scholen, jeugdgroepen en volwassenenverenigingen. Tijdens die week werd de internationale Pax Christi Vredesprijs uitgereikt aan de Tsjecho-Slovaakse Dana Nemcova, voorvechtster van mensenrechten en lid van Charta ’77.
De onderwijswerking verspreidde enkele brochures en de eerste uitgave van de brochure Vierend en bezinnend kreeg ruime weerklank in parochies. De politieke eisen kwamen aan bod in een gesprek met de eerste minister en in een studiedag. Het Oecumenisch Proces (aanvankelijk Conciliair Proces genoemd) werd opgevolgd in het vormingsaanbod voor parochies, religieuze congregaties en bewegingen en leerkrachten.
Een nieuw Europees veiligheidsmodel werd grondig bestudeerd. Er werden verdere contacten uitgebouwd met mensen uit Tsjecho-Slowakije, Polen, Hongarije en Rusland. Pax Christi nam het woord op de VN-Commissie voor Mensenrechten in Genève rond Soedan. Eind augustus nam Pax Christi het initiatief tot een ontmoetings- en gebedsbijeenkomst met joden, christenen en moslims in het gebedscentrum van de Europese Gemeenschap te Brussel. Er werd ook actie gevoerd rond de Amerikaanse militaire basissen op de Filippijnen. Drie rondetafelgesprekken gaven impulsen aan de christelijke inspiratie in het vredeswerk. Er werd veel lobbywerk verzet in verband met het wetsontwerp op de in-, uit- en doorvoer van wapens, munitie en speciaal voor militair gebruik ontworpen materiaal. Op 11 november werd opgeroepen tot gebed en bezinning rond de crisis in de Golf en vanaf december werd op heel wat plaatsen gebeden en gemanifesteerd voor vrede in de Golf en het Midden-Oosten.
1991
Ook dit jaar stonden heel wat thema’s en landen op de agenda. Pax Christi legde verdere nadruk op een breed veiligheidsbegrip, zoals de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking (OVSE) in Europa voorziet. Naar aanleiding van de parlementsverkiezingen werd een memorandum gestuurd naar de formateur. De werkgroep Kerk en Vrede en het Centrum voor Vredestheologie organiseerden een colloquium Hoe (in)tolerant zijn levensbeschouwingen. Leden van de Vlaamse en Waalse Pax Christi-secties brachten een bezoek aan Letland en Litouwen.
De tweede Vlaamse Vredesweek legde de focus op het groeiend vijanddenken ten opzichte van de islamitische wereld bij ons en wereldwijd. Op een twintigtal plaatsen werden ontmoetingen opgezet met migranten en vluchtelingen of met gasten uit Kosovo, Libanon en Soedan: drie gebieden waar moslims en christenen betrokken zijn in conflicten. Het aantal plaatsen en groepen die ingingen op het aanbod van de Vlaamse Vredesweek en de Vredeszondag nam sterk toe. Voor kinderen en jongeren bestond het aanbod uit lesbrieven, een diareeks en het theatergezelschap De Mus trad in een veertigtal scholen op.
In Brugge, Gent en Mechelen brachten ontmoetingsfeesten telkens een honderdtal kinderen en jongeren samen. Enkele jongeren namen deel aan een seminarie rond dialoog tussen christenen en moslims in Straatsburg.
1992
Pax Christi werkte mee aan een groots opgezette dag te Gent naar aanleiding van 500 jaar kolonisatie van Midden- en Latijns-Amerika. Na de Golfoorlog hield Pax Christi een protestactie aan de Irakese ambassade te Brussel met als motto De wapens zwijgen, de oorlog is niet voorbij, dit omwille van de vervolging en massamoorden op de Sjiitische bevolking van Zuid-Irak. Er werden aan onze regering protestbrieven bezorgd tegen het afleveren van uitvoervergunningen voor wapens naar Golfstaten. Een petitieactie aan de Filippijnse ambassade vroeg aandacht voor de militarisering en de schending van mensenrechten. De werkgroep Kerk en Vrede richtte twee studieavonden in rond nationalisme en religie. Pax Christi was medeorganisator van de tentoonstelling Someday in het Vredescentrum van Deurne met tekeningen van Palestijnse en Israëlische kinderen. Op 28 november werd er in de UFSIA te Antwerpen een studiedag georganiseerd rond Vrede: ook voor de Palestijnen? De werkgroep Vredesonderwijs maakte een reiskoffer met materiaal voor vredesopvoeding voor studenten van het pedagogisch en sociaal hoger onderwijs en een catalogus vredesopvoeding.
Veel aandacht ging ook naar de Europese veiligheid, de rol van de VN-veiligheidsraad, de hervorming van het Belgisch leger in Europees, NAVO- en VN-perspectief. Naar aanleiding van de oorlog in ex-Joegoslavië werden standpunten verstuurd, informatie verspreid en briefacties gehouden. Samen met christenen voor Europa en de Academie voor Europese Dialoog, werd een colloquium georganiseerd over Christelijk geloof en maatschappelijk engagement in het nieuwe Europa. De Vredesweek legde het accent op Europa met oog voor de wereld. Trimaran 2000 bracht jongeren uit ex-Joegoslavië, Tsjecho-Slowakije, Hongarije, Polen en Vlaanderen samen. Ze legden contacten met scholen, bewegingen, multiculturele initiatieven en heel Vlaanderen. De feestelijke slotdag bracht honderden mensen samen. Op 13 november luisterden velen naar de indrukwekkende opvoering van We died in Hell, They called it Passendaele rond de Eerste Wereldoorlog.
1993
Op verschillende plaatsen werd 20 jaar inzet van Pax Christi Vlaanderen voor de vrede belicht. De studiedag rond Nationalisme en Religie door Pax Christi en het Centrum voor Vredes- en Milieuethiek te Leuven, werd gevolgd door een feestzitting in de promotiezaal van de K.U.-Leuven. Kardinaal Danneels hield er een lezing Naar een cultuur van aanvaarding van de ander. Op 16 april nam Pax Christi deel aan de eerste Vlaamse Kerkdagen te Antwerpen, met een opendeurdag, een vredescafé en doorlopend oecumenisch vredesgebed. Op de bewegingsdag van 31 mei werd de komende vredesweek voorgesteld, er was een feestelijke eucharistieviering en een optreden van Willem Vermandere.
De boodschap van de Vredesweek luidde Ga het conflict niet uit de weg. De politieke actie klaagde de Europese wapenhandel aan. De eerste minister kreeg meer dan 30.000 briefkaarten. In de Vredesweek werd een vredespluim uitgereikt aan een vertegenwoordigster van drie vrije en onafhankelijke radio’s in ex-Joegoslavië. In opvolging van Trimaran 2000 ging een uitwisselingsproject door met gasten uit Soedan en Kosovo. Overdag bezochten ze diverse sociale hogescholen, ‘s avonds getuigden ze op diverse plaatsen. Ze hadden ook contacten met de pers en met politici. Een sterk moment was het avondgebed en de ontmoeting met broeder Roger van Taizé in de overvolle kathedraal van Antwerpen op 1 oktober. Vredesopvoeding werkte rond de invloed van geweld in de media en vroeg de toenmalige BRTN om een jeugdjournaal.
