Inspiratie 6: Oproep aan mensen van goede wil

Artikel 22 UVRM: Een ieder heeft als lid van de gemeenschap recht op maatschappelijke zekerheid en heeft er aanspraak op, dat door middel van nationale inspanning en internationale samenwerking, en overeenkomstig de organisatie en de hulpbronnen van de betreffende Staat, de economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor zijn waardigheid en voor de vrije ontplooiing van zijn persoonlijkheid, verwezenlijkt worden.

Frans van der Lugt was een Nederlandse Jezuïet die meer dan 60 jaar in Syrië woonde. Nabij Homs opende hij een gemeenschapshuis en boerderij voor kinderen met een beperking. Op 7 april 2014 werd hij in het Jezuïetenhuis in Homs op het leven gebracht door gemaskerde mannen.

“Laatst zat ik in mijn volkswagenbusje uit 1976 en zag ik op de weg naar Damascus vluchtelingen langs de weg staan, een paar mannen, een hoop vrouwen en kinderen. Een man droeg een oud kinderwagentje en een vrouw de baby. Iedereen, zo’n twintigtal, kon bij mij de wagen in. “Waar komen jullie vandaan?” “We zijn weggevlucht uit ons dorp, mannen wilden ons afmaken. “Waar gaan jullie naartoe?” “Naar Damascus”. “Hebben jullie daar dan vrienden of bekenden?” “Nee, maar goede brave mensen zijn er altijd in de wereld.” Ze hebben alles verloren, maar niet hun geloof in de goedheid van mensen. En vluchtelingen vinden in feite bij de moslims een warm onthaal. De parabel van de barmhartige Samaritaan zit in hun bloed.”

Citaat uit: Bruggenbouwer en martelaar in Syrië Frans van der Lugt S.J. 1938-2014 / Bron: Mijn vrede geef Ik je – Geweldloosheid en vrede in de geschriften van religieuze ordes en congregaties, Conferentie Nederlandse Religieuzen 2017

 

Noodoproep Frans van der Lugt

Frans van der Lugt - 5 jaar na zijn dood – zijn laatste boodschap