Geschiedenis Vredesweek | Pax Christi Vlaanderen

De Vlaamse Vredesweek, dat zijn drie decennia campagne rond uiteenlopende maatschappelijke kwesties: de inzet van kindsoldaten, de nood aan meer dialoog, de penibele situatie van miljoenen vluchtelingen, het klimaatbeleid, een genuanceerde berichtgeving, een internationaal wapenhandelsverdrag, polarisering in eigen samenleving, enz. Altijd bevlogen en niet zonder resultaat. Zo bewerkstelligde de Vlaamse Vredesweek van 1994 dat België in 1995 als eerste land ter wereld een verbod op antipersoonsmijnen stem.

Pax Christi Vlaanderen was initiatiefnemer van de Vlaamse Vredesweek. Maar de campagnes konden enkel zoveel impact bewerkstelligen dankzij de brede betrokkenheid en ondersteuning van diverse partnerorganisaties die de Vredesweek mee uitdroegen. Ontdek hieronder de laatste 15 edities.

2006:Geweld slaat nergens op! Jongeren kiezen voor vrede.

Het moest ervan komen dat we eindelijk de rol van jongeren als vredeswerkers konden belichten. Enerzijds vonden we dat jongeren die een scheve schaats reden recht hadden op een degelijke opvang met begeleiding. Anderzijds plaatsten we peer mediation in de kijker om werk te maken van conflictbemiddeling onder gelijken. De organisatie van een jongerenweekend was hierbij een feit.

2007: Samen onder één paraplu. Ook vluchtelingen hebben bescherming nodig.

Een Vredesweek in het teken van een betere en humane behandeling van oorlogsvluchtelingen. Er werd geijverd voor een ruime en brede toepassing van de ‘bijkomende bescherming voor oorlogsvluchtelingen’ voor allen die asiel aanvragen, transparante criteria voor de regularisatie ‘om humanitaire redenen’, onmiddellijke stopzetting van het opsluiten van kinderen zonder papieren en een tweede kans, in een ander land, voor asielzoekers aan wie asiel geweigerd werd bij hun eerste aanvraag.

2008: Geen nieuws… goed nieuws? Word vredesjournalist.

Een Vredesweek die zich richtte op relatie tussen media en conflicten. Deze Vredesweek had niet alleen oog voor de rol van de zogenaamde klassieke media, zoals radio, TV en de geschreven pers, ze stond ook stil bij de participatieve media en de revolutie in het medialandschap. We deden zowel journalisten als het brede publiek nadenken over de vraag waarom berichtgeving rond conflicten zo vaak te wensen over laat en waarom het ‘goede’ vredesnieuws veelal onderbelicht blijft.

2009: Werken aan het klimaat, voor vrede!

De klimaatverandering is een feit, het menselijk element in deze verandering staat vast. Daarom stond de Vredesweek stil bij de (toekomstige) gevolgen van de klimaatverandering. Want deze zullen leiden tot nog meer spanning in reeds precaire samenlevingen, door klimaatvluchtelingen, een groot tekort aan water, etc. Toch zagen de Vredesweekpartners er ook een kans in omdat de enige manier om zowel klimaatverandering als de gevolgen in te perken globale samenwerking vraagt. Een kans om allen te verenigen voor een globaal pact.

2010: Roep om Vrede! Naar een cultuur van Vrede & Geweldloosheid.

In 1999 riepen de Verenigde Naties, onder impuls van heel wat Nobelprijswinnaars voor de Vrede, de afgelopen tien jaar uit tot het ‘Internationaal Decennium voor een ‘Cultuur van Vrede en Geweldloosheid voor de kinderen van de wereld’. Gedurende deze periode zijn wereldwijd tal van initiatieven genomen ter bevordering van deze cultuur. Op het einde van dit decennium kozen we nogmaals uitdrukkelijk om een ‘Cultuur van Vrede’ voorop te stellen. We vroegen gemeenten zich in te zetten als vredesgemeenten en vroegen politici de visie van een ‘Cultuur van Vrede’ door te trekken met betrekking tot de oorlog in Afghanistan, de problematiek van kernwapens en het Europees Veiligheids- en defensiebeleid.

2011: Schiet ontwikkeling niet aan flarden! Naar een sterk internationaal verdrag rond wapenhandel.

Onder de slogan ‘Schiet ontwikkeling niet aan flarden!’ brachten we de relatie tussen wapenhandel en de realisatie van de millenniumdoelstellingen onder de aandacht. We ijverden voor een sterk en alomvattend Internationaal Verdrag rond Wapenhandel. Aanvullend vroegen we ook op binnenlands vlak inspanningen te doen om enerzijds het nieuwe Vlaams wapenhandeldecreet voldoende streng te maken en anderzijds op federaal niveau een prioriteit te maken van het opsporen van illegale wapens en hun handel.

2012: Wachten tot het overkookt? Preventie als middel tegen massawreedheden.

In 2005 werd het principe “Responsibility to Protect (R2P) – Verantwoordelijkheid tot bescherming” aanvaard binnen de Verenigde Naties. Het houdt in dat mensen wereldwijd beschermd moeten worden tegen massawreedheden zoals genocide en ethische zuivering. Daar waar de soevereine staat faalt, moet de internationale gemeenschap haar verantwoordelijkheid opnemen. Discussies rond dit principe verzanden snel in “ al dan niet militaire interventie”. Met de campagne ijverden voor meer aandacht voor de “verantwoordelijkheid tot preventie”. Wachten tot het overkookt? Nee, investeren in preventie.

2013: Ontmoeten doet er toe!

Diversiteit in de publieke ruimte was het centrale thema in deze campagne. Diversiteit is alomtegenwoordig in onze samenleving, een enorme verrijking. Maar verschillen kunnen logischerwijs ook leiden tot conflicten. De publieke ruimte is de plaats waar deze diversiteit het meest zichtbaar is. Daarom is er des te meer nood aan ontmoeting en dialoog. “Het kleine ontmoeten” in de publieke ruimte wordt soms als banaal ervaren, maar uit onderzoek blijkt dat het babbeltje in het park, op straat, bij de bakker zorgen voor “publieke familiariteit”. Dit zorgt op zijn beurt voor herkenning en vermindering van angst, een noodzakelijk basis voor dialoog.

2014: Stop Haat, Praat!

Niet alleen neen zeggen tegen haatboodschappen in de publieke ruimte, maar ook de dialoog aangaan met de persoon die deze boodschappen brengt. Dit was de kern van de campagneboodschap. Met deze “No Hate”-campagne sloot de Vredesweek zich aan bij een Europese campagne op initiatief van de Raad van Europa. Doorheen de campagne verzamelden we foto’s van mensen die zich met het “No Hate-hartje” lieten fotograferen tegen haat. We gaven o.a. ook workshops op diverse plaatsen rond hoe een dialoog opzetten met iemand die haatboodschappen brengt. Dialoog als een sleutelelement tegen haat.

2015: Kies voor Vrede! Ontwapen Oost-Congo.

Het meer inzetten op degelijke ontwapenings- en re-integratieprogramma’s van gewezen rebellen als één van de belangrijkste stappen naar een duurzame vrede in Oost-Congo na 20 jaar van geweld en oorlog. Dit was de kernboodschap van de campagne “Kies voor vrede! Ontwapen Oost-Congo.” Ze vormde de basis van onze politieke oproep [die werd ondersteund door een petitie-actie]. Ze werd mee uitgedragen door mediafiguur Leki, als meter van de campagne. Onze internationale gast van Pax Christi Uvira getuigde over zijn concreet werk met deze programma’s. De campagne kwam tot stand i.s.m. Broederlijk Delen en 30 andere middenveldorganisaties.

2016: Congolezen strijden voor verandering!

Versterk hun stem.In Congo nemen jonge activisten hun toekomst in eigen handen. Deze nieuwe generatie strijdt op een geweldloze manier voor veiligheid, inspraak en sociale rechtvaardigheid. Congolese jongeren zetten zich in 2016 in voor eerlijke verkiezingen. Tijdens de Vredesweek boden we geëngageerde jongeren uit Congo een platform. Micheline Mwendike van de burgerbeweging Lucha was één van hen. Ze kwam tijdens de Vredesweek getuigen over hun strijd. Burgers konden hun solidariteit tonen door op de foto te gaan met de Congolese vlag, met daarop de slogan ‘#SolidaritéCongo’. De campagne kwam tot stand i.s.m. Broederlijk Delen en 26 andere middenveldorganisaties.

2017: Radicaal Samen #LiefdevolVerzet

De 28ste Vlaamse Vredesweek kwam er als antwoord op de groeiende polarisatie tussen verschillende groepen in onze samenleving. Hiertegenover zetten de Vredesweekpartners een positief en inspirerend verhaal, liefdevol verzet. Liefde is een inspiratiebron: ze maakt het mogelijk om bruggen te bouwen en samen op te komen voor een meer inclusieve en rechtvaardige samenleving. De campagne riep op om vanuit liefde af te stappen van het groeiend wij-zij-denken, het almaar bitser klinkende politieke en maatschappelijke discours te kenteren en constructief samen te werken.

2018: IedereenThuis

Met ‘Iedereen Thuis’ zette de 29ste Vredesweek in op vrede en welbevinden in onze samenleving. Een belangrijk thema. Immers, waar je ook woont, waar je vandaan komt of terechtkomt, iedereen wil een plek waar hij/zij zich veilig weet, geborgen voelt en zichzelf kan zijn. Het ontbreken van zo’n plek zorgt voor onrust, frustratie en soms zelfs agressie. Naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen die plaatsvonden op 14 oktober 2018, schoven de Vredesweekpartners concrete aanbevelingen naar voor om te investeren in een lokaal vredesbeleid.

2019: Bouwen aan vrede. Mag het wat m€€r zijn?

België zetelt in 2019 en 2020 in de VN-Veiligheidsraad onder het motto ‘Consensus smeden, bouwen aan vrede’. Een krachtige boodschap, die meer dan ooit nodig is. Maar mooie woorden volstaan niet. Mag het wat m€€r zijn? vroegen we aan onze toekomstige federale regering. Als we vrede een echte kans willen geven, moeten we ze ook een echt budget geven.