Jo Kemels overleden | Pax Christi Vlaanderen

Jo Kemels overleden

 In de nacht van maandag op dinsdag 25 februari overleed Jo Kemels, een van onze meest geliefde vrijwilligers. Wij wisten sinds enkele weken dat het niet goed met hem ging, maar dit nieuws kwam hoe dan ook hard aan.

Bijna twintig jaar lang ‘pendelde’ Jo zo goed als wekelijks van het woonhuis Pegode in Edegem naar het vredeshuis aan de Italiëlei 98a. Hij kwam ons helpen met tientallen taken groot en klein, kwam mee op de teamuitstappen, voerde campagne tijdens de Vredesweek, woonde de Pax Christi-dagen bij. Jo zijn rolstoel bracht hem (met wat hulp) overal onder de mensen. Hij kon heel wat aan en greep zoveel mogelijk opportuniteiten om volop in het leven te staan. Hij zat in het verenigingsleven, reisde, ging naar sportwedstrijden, supporterde voor Anderlecht, deed aan muurklimmen. Bisschop Bonny himself kwam hem tijdens een Week van de Vrijwilliger zelfs een keertje assisteren, in plaats van zijn vaste klimmaat Marc.

Zijn rolstoel was meer dan eens het voorwerp van ‘kritieke’ voorvallen. Bij zijn tot in de puntjes voorbereide Turkije-reis bleef zijn vervoermiddel tot grote consternatie achter in de transitzone. Zijn pendeltocht naar Pax Christi had, vooral in het begin, soms nogal wat voeten in de aarde, en nu en dan moesten enkele potige collega’s hem ergens een trap opdragen. Hij beleefde panische momenten toen hij klemvast kwam te zitten in de net aan de moderne veiligheidsvoorschriften aangepaste lift van het vredeshuis. En een keer rolde hij zelfs overkop, wat achteraf bekeken enige hilariteit veroorzaakte… Zoveel herinneringen.

Toen hij eind 2016 te horen kreeg dat hij zwaar ziek was, hoopten we allemaal voor hem dat het ten goede zou keren. Dat hij kon genezen. Het jaar waar hij naar uitkeek – het jaar dat hij 40 zou worden en 20 jaar in Pegode woonde – werd een jubileumjaar in mineur. Maar dat nam niet weg dat hij zijn zware behandeling zonder klagen doorstond, en dat hij met zijn innemende glimlach toch nog aan enkele teamuitstappen deelnam.

Het was niet moeilijk om graag bij Jo te zijn. Hij was attent, hartelijk, bewogen. Hij was altijd positief ingesteld, altijd fijn om in ons midden te hebben. Een schat van een mens. Wie met hem praatte betekende iets ongrijpbaars voor hem. Hij betekende iets ongrijpbaars, maar wezenlijk voor ons. Het tekstje op zijn rouwbrief kenmerkt deze mooie mens volop:

Jouw onvergetelijke, warme glimlach,

jouw aandacht en respect voor iedereen,

jouw geduld en hoop om bergen te verzetten,

Een godsgeschenk voor velen…

Wij kunnen zijn lieve ouders en familie, die hem tijdens zijn leven zo positief hebben ondersteund en hem tijdens zijn zware ziekte met liefde en zorg hebben omringd, alleen maar troost en rust toewensen in deze droeve dagen.

Dinsdag 3 maart, om 10 uur, wordt er afscheid van Jo genomen, met een gebedsdienst in de parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw-ter-Noodt van Merchtem.

vredesweek 2016 met Jo

Groepsfoto met Jo tijdens de Vredesweek in 2016.