Actueel

Krachtige huldiging met Ambassadeurs voor de Vrede Mariame Keita en Bleri Lleshi

Op 13 december 2018 liep de Vismarkt in Brussel niet alleen storm voor de jaarlijkse kerstmarkt. Door het helse verkeer kwam ook een mooi publiek naar de huldiging van de nieuwe Ambassadeurs voor de Vrede: Bleri Lleshi en Mariame Keita. Opnieuw twee ‘straffe’ mensen, die zich met hart en ziel in het leven smijten, niet voor zichzelf, maar voor de vele mensen rond hen. Mensen die de maatschappij vaak links laat liggen of ‘viseren’, omdat ze arm zijn, laag opgeleid, van elders komen, vreemde roots hebben of gewoon, 'anders', zijn.

Annemarie Gielen, algemeen directeur van Pax Christi Vlaanderen, leidde de avond in met een welkomstwoord, én een filmpje (gemaakt door Collectief Sakado), dat een korte impressie geeft van het werk van onze vredesbeweging de twee afgelopen jaren.

VRT-journaliste Katrien Vanderschoot stelde de kersverse vredesambassadeurs via interviews aan het publiek voor. Mariame Keita, de vierde Jongerenambassadeur voor de Vrede, heeft net haar rechtenstudie achter de rug en werkt voor de Vlaamse Jeugdraad. Maar ondertussen heeft de 23-jarige al wat watertjes doorzwommen. De kiemen voor haar engagement groeiden al snel, toen zij als kind geconfronteerd werd met twee verschillende werelden: ze groeide op in een Belgische, rijke wereld, maar haar familie in Guinee leefde in een Afrikaanse, arme realiteit.

Mariame richtte samen met andere jonge Leuvenaars Kabinet J op, een jongerenraad met een “nieuwe generatie stadsmakers die politiek Leuven het vuur aan de schenen leggen met straffe ideeën en eigen acties”. Niet altijd even vanzelfsprekend in het Leuven van burgemeester Tobback, gaf Mariame toe. Als jongerenvertegenwoordiger bij de VN voor de Vlaamse Jeugdraad kreeg zij de kans om de VN-vergadering toe te spreken, en om twee jaar lang in het VN-milieu te vertoeven. “Alles gaat heel traag bij de VN, zei Mariame. Maar we konden toch meewerken aan een jeugdresolutie die door de VN werd aanvaard. Al is die – zoals wel andere resoluties – niet bindend”, voegde zij er licht ironisch aan toe.

Mariame pleit in haar werk vooral voor meer betrokkenheid van jongeren bij het beleid. “Er zijn zoveel thema’s die een impact hebben op het leven van jongeren, waar jongeren mee te maken hebben. Waarom zouden zij dan ook geen stem krijgen in dat beleid.” Mariame is ervan overtuigd dat het aan engagement niet ontbreekt. Het zou ook al helpen als de media een ander, positiever beeld zouden tonen van de politiek.

Een groot strijdpunt van de nieuwe vredesambassadeur is de diversiteit in het hoger onderwijs. “Toen ik aan mijn rechtenstudie begon zaten we met zo’n 600 studenten in de aula. Daar zaten nauwelijks gekleurde mensen bij. Een betere afspiegeling van de maatschappij is echt nodig”.

Welke lessen moeten we uit die realiteit, die verschillende werelden trekken? “Het is belangrijk dat mensen elkaar meer ontmoeten. Daar moeten we heel hard op inzetten. We moeten ons veel meer naar elkaar openstellen.”, besloot Mariame.

Ambassadeur voor de Vrede Bleri Lleshi timmert al heel wat langer aan de weg. Zijn engagement werkt aanstekelijk. Katrien Vanderschoot vroeg hem waarom hij, met twee universitaire diploma’s op zak, als jongerenwerker in Brussel ging werken. “Omdat mijn ogen tijdens mijn studies opengingen”, zei Bleri. “Omdat ik zoveel onrecht zag. Zoveel getalenteerde jongeren, met capaciteiten en dromen, die die capaciteiten niet kunnen benutten. Je kan dan twee dingen doen: doen alsof het niet bestaat, of er iets aan doen. Ik vroeg mij af hoe ik iets kon bijdragen. Het is zo mooi om te zien welke enorme stappen jongeren kunnen zetten als ze wél kansen krijgen. Mijn werk staat niet los van deze jongeren. Ik zou vandaag niet staan waar ik sta, zonder mijn relatie met hen.”.

In De kracht van hoop, Bleri’s recentste boek, schrijft hij over Martin Luther King als inspiratiebron. Wat inspireert hem bij King, vroeg Katrien hem. Bleri: “Martin Luther King is uiteraard niet mijn enige inspirator. Er zijn zoveel andere mensen die bezig zijn voor een betere wereld. Bekende mensen, en minder bekende. Mensen die tegen de stroom ingaan, uit liefde voor de mens. Martin Luther King heeft mij geleerd dat je veel kan bereiken als je twee dingen naar voor schuift: liefde en hoop. Elk verzet begint met verontwaardiging, maar er moet een actieve hoop uit groeien. We mogen geen genoegen nemen met machteloosheid. We moeten het besef hebben dat we wel macht hebben. In de westerse wereld focussen we altijd maar op resultaten. Ik vind een proces, ergens naartoe, veel belangrijker.”

Katrien vroeg Bleri of hij niet in een bepaalde hoek gedrumd wordt, door het neoliberalisme met de vinger te wijzen voor de ongelijkheid in de wereld. “Ik lig er niet van wakker in welke hoek ik geduwd word.”, is het antwoord. “Als je het woord neoliberalisme uitspreekt, zit je in dié hoek, als ik over liefde en hoop spreek, word ik weer in een andere hoek gedrumd. Dan ben ik weer te soft. Ik heb twee uitersten meegemaakt, en het is belangrijk om daar kritisch naar te kijken: ik groeide op in Albanië onder een marxistische dictatuur en ik leef nu in een wereld waarin 8 mensen meer bezitten dan 3 miljard andere mensen, in een stad waarin een derde van de mensen in armoede leeft, 40% van de jongeren geen werk of diploma heeft. Het gaat niet op om te zeggen dat het hier toch beter is dan elders. Ik ben hier en ik kan dat niet tolereren.”

Bleri wees ook op de rol van de media, in de berichtgeving over de gele hesjes bijvoorbeeld. “De media hebben het uitgebreid over de eisen van de demonstranten en de uitwassen van de protesten. Maar de realiteit van die mensen blijft buiten beeld. Het gaat om mensen die bezorgd zijn over de toekomst van hun kinderen, kleinkinderen. Het is belangrijk om die zorgen te erkennen. Om ernaar te luisteren en met de mensen te praten. Ook als dat bijvoorbeeld rechtste mensen zijn. We moeten ons altijd afvragen: hoe kunnen we samen tot een hoopvol project komen? Hoe kunnen we samen een betere plek maken? Hoe meer we de goede dingen, de mooie voorbeelden van diversiteit bijvoorbeeld tonen, hoe meer we tot een andere wereld kunnen komen.”

Harpiste en zangeres (én sociologe) Zem, die dit jaar nog de publieksprijs kreeg van TV5Monde in het Concours de la Chanson Alliance Française, luisterde de inspirerende huldiging op met eigen werk (onder meer ‘I inhale you’, ‘Mijn tovenaar’) en werk van Brassens (‘Chanson pour l’Auvergnat’). Een bijzonder mooie muzikale set.

Zem zong in ‘Mijn tovenaar’ over een boom waarvan zij een takje is. Jef Vlaminckx, bestuurslid van Pax Christi Vlaanderen, haakte in zijn bemoedigend slotwoord, waarin hij de Ambassadeurs feliciteerde en het publiek en het team van Pax Christi  bedankte, even aan bij het beeld van die boom. Hij vulde het beeld aan met dat van een boom met veel takken die verstrengeld zijn, maar elkaar niet wegduwen. Een beeldspraak die symbool kan staan voor de avond en de mensen die er deel van uitmaakten.

Bekijk ook enkele mediabijdragen over de Ambassadeurs voor de Vrede:

Op Kerknet: Wie is Bleri Lleshi, Vredesambassadeur van Pax Christi? en Vredesambassadeurs 2018 geven strijd tegen ongelijkheid een stem

Op het VRT-journaal: Mariame Keita is jongerenambassadeur voor de Vrede (vanaf 09’18’’)

Op Bruzz: Bleri Lleshi uitgeroepen tot ambassadeur voor de vrede

Bij Beweging.net: Pax Christi Vlaanderen reikt tijdens een plechtige huldiging in Brussel de titel van Ambassadeur voor de Vrede uit aan Bleri Lleshi en de Leuvense Mariame Keita

Foto's: Anne Vansteelandt & Georges terryn