Actueel

Recensie: Mijn kleine jihad

Karin Heremans reikt in 'Mijn kleine jihad' oplossingen aan voor radicalisering op school.

Karin Heremans is als directrice van het Koninklijk Atheneum Antwerpen ervaringsdeskundige als het gaat over radicalisering op school. Haar naam doet misschien een belletje rinkelen als leidinggevende van de eerste Antwerpse school die in september 2009 openlijk de hoofddoek verbood. De argumentatie van de directie luidde toen dat de hoofddoek niet langer een vrije keuze was van de leerlingen, maar iets dat met dwang werd opgelegd. Het debat was erg gepolariseerd, en is dat trouwens nog steeds. Ronselaars aan de schoolpoorten, leerlingen die naar Syrië trokken, maakten het er sindsdien niet gemakkelijker op. Ondanks dit alles roept Heremans op tot verbinding: met haar ‘kleine jihad’ poogt ze vooral oplossingen aan te reiken.

Haar boek bestaat in essentie uit twee delen. In een eerste deel focust de auteur op het fenomeen radicalisering. Na deze analyse, waarin enkele belangrijke elementen worden blootgelegd, zoals de zoektocht van jongeren naar hun identiteit en de werkwijze van ronselaars, verschuift de focus in het tweede deel naar concrete oplossingen. Karin Heremans spreekt hierbij niet in het luchtledige: ze doorspekt het boek met veel voorbeelden uit de praktijk.

De directrice wijst niet met een belerend vingertje, ze roept op om een tegennarratief te bieden aan het verwoestende discours van ronselaars. Maar de auteur kijkt ook naar de eigen samenleving. Het is volgens haar minstens even belangrijk om de ongelijkheid tussen groepen op te heffen. Alleen dan kunnen we echt samenleven. Een oproep die we ter harte nemen! (thomas deweer)

Karin Heremans, Mijn kleine jihad, Houtekiet, 2017, 240 blz.

Deze recensie verscheen in Koerier 1/2018, januari-februari 2018