Actueel

|
5 oktober 2016

Stem mee: Jongerenambassadeur voor de vrede 2016

Om de twee jaar benoemt Pax Christi Vlaanderen een jongerenambassadeur van de vrede. Een jongere die zich de afgelopen tijd met een groot engagement inzette voor de vrede. 

Pax Christi Vlaanderen selecteerde 3 jongeren die een bijzondere bijdrage geleverd hebben aan het vredeswerk dichtbij of veraf.

Wie mag van jou de titel "Jongerenambassadeur van de Vrede 2016" krijgen? Stem nu!

Elien Spillebeen

Elien Spillebeen (°1986) studeerde master Internationale Politiek. in Gent en Aix-en-Provence. In 2008 trok ze in het kader van haar eindwerk een eerste keer naar Oost-Congo voor veldonderzoek. Op eigen initiatief keerde ze meermaals terug om tijd door te brengen met de vrouwen uit Butembo (Noord-Kivu). Ze volgde drie maanden lang met een camera enkele van deze vrouwen. Dit verwerkte ze tot Backup Butembo, een documentaire over het (seksueel) geweld en de geweldloze strijd van  sterke vrouwen. De film won prijzen en toerde rond in Vlaanderen.

Een ander gevolg van haar vele reizen naar Oost-Congo is de oprichting van de organisatie Mama Kivu. Hiermee steunt Elien de initiatieven van enkele sterke lokale vrouwen. Mama Kivu steunt de vrouwenvoetbalcompetitie in de streek Beni-Lubero, die ondertussen uit negen ploegen bestaat. Mama Kivu werkt ook nauw samen met lokale vrouwen die zich ontfermen over slachtoffers van seksueel geweld. Samen bouwden ze de posttraumawerking van de lokale partnerorganisatie FEPSI verder uit a.h.v. schoolbeurzen, een opleidingscentrum en een doorgangshuis.

In 2016 werkt Elien Spillebeen aan een nieuw digitaal project rond de massamoorden in Beni. Daar werden sinds oktober 2015 meer dan 500 mensen gedood onder de grote onverschilligheid van de Congolese regering en de internationale gemeenschap. Spillebeen wil met haar project, waarvoor ze samenwerkt met een Congolese journalist, een gezicht en verhaal geven aan de vele slachtoffers.

Babs Mertens

Babs Mertens (°1982) werkt voor Jesuits Refugee Service en zet zich in haar vrije tijd in voor Syrische vluchtelingen.

Tijdens haar studies van Intercultureel Management kwam Babs in contact met pater Paolo Dall’Oglio. De innemende jezuïet die tientallen jaren in Syrië leefde en werkte, beoefende de kunst van de dialoog als geen ander. Babs ontmoette hem een paar keer in België en bracht een tijdlang door in zijn klooster in Deir Mar Moussa (Syrië), waar hij de dialoog tussen moslims en christenen concreet beleefde. Dit was voor haar een grote bron van inspiratie.

Nadat Dall’Oglio in 2013 in Raqqa werd ontvoerd en nog steeds vermist blijft, hield zij de herinnering aan hem levend met verschillende stille wakes. Daarin vroeg zij niet alleen aandacht voor de jezuïet zelf, maar voor de ontelbare Syrische vluchtelingen, die het slachtoffer zijn van dezelfde gruwelijke oorlog.

Babs Mertens ziet achter elke vluchteling de mens die vraagt om respect voor zijn eigenheid, en is ervan overtuigd dat je door als mens met een andere mens een eind op weg te gaan, je eventuele vooroordelen kan doorprikken. Babs is ook bezig een solidariteitsnetwerk op te zetten voor mensen die uitgeprocedeerd zijn en toch niet terug kunnen naar hun regio van herkomst.

Lidewij Nuitten

In 2014 stapte journaliste Lidewij Nuitten (°1992) in het programma Iedereen Beroemd precies op de 51ste breedtegraad noord van Maasmechelen naar Veurne, over hagen en door huiskamers op zoek naar verhalen van gewone, en minder gewone mensen.

Sinds de zomer van 2015 reist zij, gewapend met een camera, door haar eigen straat. Elke maandag brengt ze (opnieuw in Iedereen beroemd)  verhalen uit de Albert Giraudlaan in Schaarbeek. Lidewij noteerde een 500-tal namen naast huisbellen, en wil daar via de opnames voor Mijn straat zoveel mogelijk gezichten op plakken. Haar straat is een straat met mensen van zeer diverse komaf, achtergrond, generaties, levensstandaard. Zo leert de tv-kijker, samen met Lidewij, week na week mensen én stukjes levens kennen die anders achter een gevel verstopt zouden blijven. En vallen er vooroordelen weg die je, soms onbewust aldus Lidewij, af en toe toch hebt.

Haar onbevangen reportages inspireren en hebben een verbindende rol, maar duiden ook op minkanten in de maatschappij, zoals eenzaamheid.

In een interview met Kerknet zegt Lidewij: “Elke dag leer ik vooroordelen loslaten. Ik vind mezelf ruimdenkend, maar merk dat ik toch nog veel veronderstel over mensen die ik volstrekt niet ken. Aanvankelijk wilde ik geen grootse verwachtingen formuleren voor ‘Mijn straat’, maar na bijna een halfjaar merk ik heel wat kleine effecten. Een vrouw kwam me vragen welke bel die van het appartement naast haar was. Ze had zich bedacht dat de buurman die ze op televisie had gezien, vast last had van haar verbouwingen en wilde hem pralines schenken. Andere mensen vragen me hoe het gaat met buren die ze voorheen niet kenden of spreken elkaar nu aan op straat. Nu durf ik dus te hopen dat het project mensen in andere straten kan inspireren. Ik had zelf niet het gevoel dat ik iets miste toen ik niet met mijn buren sprak, maar onbewust deed ik dat wel.”

Wie mag de jongerenambassadeur van de vrede 2016 worden?
Elien Spillebeen
Babs Mertens
Lidewij Nuitten
Poll Maker