Actueel

|
19 januari 2017

‘Using theatre as a vehicle to tell the true stories of people who do not have a voice, who are living out the consequences of war, oppression or desperate poverty.’  

(Henneman, Volterra; “Het gebruik van theater om de persoonlijke verhalen te vertellen van mensen die geen stem hebben, die de gevolgen van oorlog, onderdrukking of extreme armoede in zich dragen”.

 

Sumud u Ahlam

Theater Collectief Hart en U Move 4 Peace nodigden op zaterdag 7 januari 2017 Annet Henneman uit voor een wel zeer speciale monoloog: ‘Somud u Ahlam’ - ‘Verzet en Dromen’. 

Annet, zelf een Nederlandse, is directeur bij het Italiaanse Teatro di Nascosto in Volterra. Nascosto is een internationaal collectief van acteurs uit Palestina, Koerdistan, Egypte, Syrië, Libanon, Oekraïne, Engeland, Denemarken, Duitsland en Canada, die werken met ‘Reportagetheater’. De focus ligt bij deze innovatieve vorm van drama op het verbinden van journalistiek met theater. Theater geeft de stemlozen een stem. Hun persoonlijke verhalen worden op een podium gebracht, al dan niet door diegene die ze beleefde zelf. Annet deelde drie verhalen met ons: eentje uit Irak, een uit Irakees Koerdistan en een uit de Palestijnse westoever. De verhalen zijn intiem: familiebanden worden bovengehaald, emoties levendig gedeeld en politieke overtuigingen niet gemeden. Dit is een bevreemdende vorm van journalistiek. Die poogt niet volledig objectief te zijn, verstrekt amper cijfers en maakt geen ingewikkelde analyses. Je wordt als toeschouwer uitgedaagd en geraakt.

Ons publiek zou ons publiek niet zijn, als de drang naar participatie niet spontaan naar boven kwam. Tijdens de voorstellingen deelden we op een artistieke manier in de dromen en wensen van de mensen uit Annets werkomgeving. Het publiek vroeg na de voorstelling om ook zelf dromen en wensen te mogen opschrijven en die te bezorgen aan de mensen uit Annets verhalen. (zie foto.) Dit toonde voor mij het enorme potentieel aan van ‘Reportagetheater’. Normaal gezien is journalistiek zo goed als eenrichtingsverkeer, van zender naar ontvanger. Met theater kan die ontvanger na de informatieoverdracht echter reageren, vragen stellen om dingen te verduidelijken, eerste stappen zetten om tot actie over te gaan …

Het was een boeiende avond, die Pax Christi Vlaanderen zeker kan inspireren. We werken zelf in conflictgebieden en hebben partners op het terrein. Theater is hét medium van onze artistieke poot, U Move 4 Peace. We hebben de ingrediënten in huis.

Toch een kleine kanttekening: als we het over de verhouding journalistiek – theater hebben, is alert én kritisch blijven de boodschap. Wie pretendeert aan journalistiek te doen, is het aan zichzelf en zijn publiek verplicht alle feiten tot in de details grondig te onderzoeken. Verhalen mogen subjectief zijn, zeker als dat ook zo wordt meegegeven, maar het kader waarin zij plaatsgrijpen moet feitelijk wel kloppen. Dat was tijdens de voorstelling Somod u Ahlam niet altijd het geval en zorgde hier en daar voor een wrange nasmaak. (hv)